Category

Wanderlust + reizen

Category

#TongueOutTuesday (34), hondenfotografie, hondenfotograaf Fenne Kustermans, hondenblog, wonen in Zweden met honden, www.DOGvision.be

“Zou dat lekker smaken, zo’n plantje?”

#TongueOutTuesday (34), hondenfotografie, hondenfotograaf Fenne Kustermans, hondenblog, wonen in Zweden met honden, www.DOGvision.be

Een paar jaar geleden, toen we nog naarstig op zoek waren naar een nieuwe plek om te wonen, schuimden we niet enkel digitaal de huizenmarkt af, maar bezochten we Zweden een paar keer om locaties te gaan bekijken. Eentje daarvan, eigenlijk niet meer dan een charmant krot, sprak me heel erg aan maar het lag nogal afgelegen. Zo afgelegen dat de mensen hier het zelfs ‘the middle of nowhere’ noemden!

Eigenlijk een ideale locatie voor een vakantiehuis, niet voor een duo hondengekken die gaan migreren. Tóch gingen we eens kijken, want nieuwsgierig zijn we natuurlijk wel. Ik herinner me nog goed dat we ergens in april- wat nauwelijks het einde van de winter betekent in Zweden- onze auto over onverharde wegen stuurden met hier en daar nog sneeuw en ijs. We giechelden om het gehobbel en het geluk van een GPS  terwijl we steeds dieper de bossen in trokken. Het huis stond aan de rand van een gehucht in een omgeving die zo mooi was dat we toch graag een wandeling in de buurt gingen maken. Ok, ook omdat we best een tijd in de auto zaten.

Fast forward naar onze eerste winter in Zweden en het plan om dat gehucht nog eens te bezoeken wat een toffe rit maar met een grimmige sfeer opleverde. Eerst en vooral was het op de donkerste dag van het jaar, er was geen licht maar dikke donkere wolken en in die omgeving is bijna geen levende ziel te bespeuren… tot daar opeens uit een mistig landschap een jager opduikt. Echt zo’n beeld uit een Nordic noir serie haha.
Maargoed, dat pad vonden we dus niet en toen besloten we om de zoektocht te hervatten tijdens de zomer wantja licht en de afwezgheid van een meter sneeuw maakt het zoeken honderd keer makkelijker.

Deze zomer ondernamen we een paar pogingen. We trokken rond in wat we dachten dat die omgeving was, zochten meren op, probeerden ons geheugen op te frissen met uitzichtpunten en zelfs een ets die ik ooit maakte naar een tekening die ik daar maakte. We zochten zelfs naar geolocaties van oude foto’s. En dan vonden we -of dat dachten we toch- de naam van dat gehucht, aha!
We smeerden een zak boterhammetjes voor onderweg en trokken vol goede moed de bossen in.
En ja hoor, al na een tijdje herkenden we de bochten door het bos, realiseerden we ons dat we een paar weken geleden zooo dichtbij waren en bolden we even later nieuwsgierig langs de rode huisjes, inclusief het krot dat er nu toch een beetje opgeknapt uit zag. Het huis lag er prachtig in de zon met bloemen en appelbomen rondom. De grootste verwondering was de zomerse levendigheid. Wasgoed dat fris in de wind wapperde, een tuinfeest, bloemen, … overal sporen van mensen op een plek die ik enkel al zag als doodser dan doods. En opnieuw bedacht ik me wat een prachtige plek dit is om de zomer door te brengen zo afgelegen aan prachtige meren. (maar ook dat ik een zwak heb voor desolate plekken)

We reden nog even rond, niet meteen met de verwachting om ons wandelplekje nog te vinden, toen ik op Joeri’s GPS rondsnuffelde en met een mix van voorgevoel en geluk een plekje aanklikte en zei: “Daar wil ik graag nog eens gaan kijken.” (Er was iets aan de manier waarop de baan langs dat meer liep.) Je voelt het natuurlijk al aankomen, we vonden EINDELIJK die plek van zoveel jaar geleden terug! Helemaal getransformeerd uiteraard, volop zomer, geen sneeuw en ijs te zien maar zacht mos, brute rotsen en vlinders. Zoveel vlinders!

Maar dat is niet alles. Terwijl we eigenlijk gewoon een wandeling wilden maken en de stroom van het water wilden volgen naar het volgende meer, arriveerden we plots op een plekje zo idyllisch dat we het zelf niet konden bedenken. Een strandje met stenen, vuurplek, de zon van de partij en het water aanlokkelijk. We konden niet snel genoeg de auto ophalen om tot daar te rijden en voor de rest van de dag anuleerden we alle plannen en verwachtingen. In plaats daarvan legden we de doeken en kussens in de zon en genoten van de rust en van elkaar.

#TongueOutTuesday (34), hondenfotografie, hondenfotograaf Fenne Kustermans, hondenblog, wonen in Zweden met honden, www.DOGvision.be

Oona verstopt zich graag in het gras:

#TongueOutTuesday (34), hondenfotografie, hondenfotograaf Fenne Kustermans, hondenblog, wonen in Zweden met honden, www.DOGvision.be
“Van mij!” toont OOna.

#TongueOutTuesday (34), hondenfotografie, hondenfotograaf Fenne Kustermans, hondenblog, wonen in Zweden met honden, www.DOGvision.be #TongueOutTuesday (34), hondenfotografie, hondenfotograaf Fenne Kustermans, hondenblog, wonen in Zweden met honden, www.DOGvision.be
Beetje zot doen hoort erbij!

#TongueOutTuesday (34), hondenfotografie, hondenfotograaf Fenne Kustermans, hondenblog, wonen in Zweden met honden, www.DOGvision.be     #TongueOutTuesday (34), hondenfotografie, hondenfotograaf Fenne Kustermans, hondenblog, wonen in Zweden met honden, www.DOGvision.be#TongueOutTuesday (34), hondenfotografie, hondenfotograaf Fenne Kustermans, hondenblog, wonen in Zweden met honden, www.DOGvision.be#TongueOutTuesday (34), hondenfotografie, hondenfotograaf Fenne Kustermans, hondenblog, wonen in Zweden met honden, www.DOGvision.be#TongueOutTuesday (34), hondenfotografie, hondenfotograaf Fenne Kustermans, hondenblog, wonen in Zweden met honden, www.DOGvision.be#TongueOutTuesday (34), hondenfotografie, hondenfotograaf Fenne Kustermans, hondenblog, wonen in Zweden met honden, www.DOGvision.be #TongueOutTuesday (34), hondenfotografie, hondenfotograaf Fenne Kustermans, hondenblog, wonen in Zweden met honden, www.DOGvision.be

Een dag zo perfect, ik zou er niets aan willen toevoegen, maar de Zweedse weergoden hadden een ander plan en ze trakteerden ons op een regenboog zo helder en volmaakt dat we de hele boog over het landschap konden volgen. Ik had geen GSM bij dus moet Joeri nog eens vragen naar de panorama foto 🙂

#TongueOutTuesday (34), hondenfotografie, hondenfotograaf Fenne Kustermans, hondenblog, wonen in Zweden met honden, www.DOGvision.be #TongueOutTuesday (34), hondenfotografie, hondenfotograaf Fenne Kustermans, hondenblog, wonen in Zweden met honden, www.DOGvision.be #TongueOutTuesday (34), hondenfotografie, hondenfotograaf Fenne Kustermans, hondenblog, wonen in Zweden met honden, www.DOGvision.be #TongueOutTuesday (34), hondenfotografie, hondenfotograaf Fenne Kustermans, hondenblog, wonen in Zweden met honden, www.DOGvision.be

 

Het licht in Zweden vs België:

Zonsopkomst België: 06u36
Zonsondergang België: 20u53

Zonsopkomst Zweden: 05u24
Zonsondergang Zweden: 20u37

 

PS: als de doggies of verhalen op deze blog je vermaken of inspireren, deel de posts gerust op Facebook. Ook de foto’s die ik op de Facebook pagina deel, kan je sharen met anderen. Op die manier kunnen we samen meer mensen inspireren en help je mijn blog en mijn werk om gezien te worden. Ook liken of een comment nalaten op de DOGvision pagina helpt me om ook voor Facebook zelf relevant te blijven want meestal krijgt slechts een handvol mensen de berichten te zien.

Zomer, zomerder, zomerst.
Dat is zowat de meest compacte én accurate samenvatting van de voorbije week. Terwijl de Benelux en omstreken bijna wegsmolten onder de druk van een verzengende hittegolf, werden wij getrakteerd op een (weliswaar zeer) warme zomerweek waarbij we dansten rond de 30graden.

Hondenfotografie DOGvision. honden in Zweden, actiefotografie honden, GoPro fotografie, SUP met honden, www.DOGvision.be

Dat ik van nature al geen zomermens ben met een affectie voor hitte, was natuurlijk al lang duidelijk. Zweden zal je niet snel op de lijst met zonnige bestemmingen vinden en ook op wat algemeen gangbaar ‘zomers weer’ genoemd kan worden is hier geen garantie. Wat Zweden wél een paradijs maakt op hete dagen als deze zijn de ontelbare en onweerstaanbare meren waar je kan gaan zwemmen, en vaak zelfs zonder andere mensen tegen te komen. Op die manier maak je zelfs van een winterfanaat een zomerliefhebber!
Er is immers weinig dat bevrijdender aanvoelt dan een ultra vroege duik in een rimpelloos meer en ronddobberen met de vroege zon op je snoet.
Instant zomergevoel!

Hondenfotografie DOGvision. honden in Zweden, actiefotografie honden, GoPro fotografie, SUP met honden, www.DOGvision.be

Na onze vroege plons bleven we vaak de hele dag buiten – want buiten was er nog een fijn zuchtje wind ter verkoeling. Soms met een fijn jazzmuziekje op de achtergrond, andere dagen met enkel het geluid van de vogels en insecten die af en toe passeerden. Ik had plekjes voorzien in de schaduw, natte doeken, drinkbakken,… en hoewel Mogwai mooi in de schaduw bleef nadat we haar een speelverbod gaven, gingen zowel Oona als Lizzie regelmatig in de zon liggen. Ik gok dat vooral Lizzie vond dat het eindelijk ‘goed’ weer was 🙂

Hondenfotografie DOGvision. honden in Zweden, actiefotografie honden, GoPro fotografie, SUP met honden, www.DOGvision.be

Naar de avond toe, wanneer de zon wat zachter scheen en het iets minder warm was, trokken we er alweer op uit want die warmte smelt natuurlijk onze cerieuziteit niet en zulk warm weer is ideaal voor wat sup-avonturen. Samen met vrienden verkenden we een paar geheime badplaatsen, peddelden we heel het grote meer over, geraakten we de weg kwijt in een wirwar van kleine kanaaltjes en hielden we een fika aan de waterkant.
Onze zomer kan alvast niet meer stuk!

Hondenfotografie DOGvision. honden in Zweden, actiefotografie honden, GoPro fotografie, SUP met honden, www.DOGvision.be           Hondenfotografie DOGvision. honden in Zweden, actiefotografie honden, GoPro fotografie, SUP met honden, www.DOGvision.beHondenfotografie DOGvision. honden in Zweden, actiefotografie honden, GoPro fotografie, SUP met honden, www.DOGvision.be Hondenfotografie DOGvision. honden in Zweden, actiefotografie honden, GoPro fotografie, SUP met honden, www.DOGvision.beHondenfotografie DOGvision. honden in Zweden, actiefotografie honden, GoPro fotografie, SUP met honden, www.DOGvision.beHondenfotografie DOGvision. honden in Zweden, actiefotografie honden, GoPro fotografie, SUP met honden, www.DOGvision.be

Je zal het misschien al wel gezien hebben, maar Oona gaat meestal niet mee suppen. Misschien testen we de komende week nog eens of ze er nu wel zin in heeft, maar de laatste keer dat ik haar mee nam, sprong ze zonder verpinken het meer in om helemaal terug naar de kant te zwemmen. Dit wat op het moment dat ze echt een gruwelijke hekel had aan zwemmen, dus ik zag dat als een duidelijk signaal. Ondertussen kan ze wel echt goed zwemmen (mooi vlak ipv baksteenslag) en geniet ze zelfs van pootje-baden en rondhuppelen in het water. Wat echter absoluut onze stoutste dromen overtreft is dat ze de competitie met Mogwai aangaat om speeltjes uit het water te retrieven- op voorwaarde dat het niet té ver is. Ik denk dat ik haar nog nooit zo moe heb gezien als na een zwemsessie met speelgoedjes.

Hondenfotografie DOGvision. honden in Zweden, actiefotografie honden, GoPro fotografie, SUP met honden, www.DOGvision.beHondenfotografie DOGvision. honden in Zweden, actiefotografie honden, GoPro fotografie, SUP met honden, www.DOGvision.beHondenfotografie DOGvision. honden in Zweden, actiefotografie honden, GoPro fotografie, SUP met honden, www.DOGvision.beHondenfotografie DOGvision. honden in Zweden, actiefotografie honden, GoPro fotografie, SUP met honden, www.DOGvision.be

De oversteek van het grote meer was een uitdaging, amai. We hadden wind tegen en een paddleboard is veel gevoeliger aan wind en stroming dan bijvoorbeeld een kano. Het was dus stevig peddelen om de rest bij te houden! Vanop een paar bootjes kregen we verwonderde blikken, nieuwsgierige vragen en grote ogen van kindjes die enthousiast wuifden,… door Mogwai die als een echte pro vooraan op mijn board stond :-). Ze heeft geen Leonardo nodig om Titanic te spelen hoor. (Lizzie was toen niet mee)

Hondenfotografie DOGvision. honden in Zweden, actiefotografie honden, GoPro fotografie, SUP met honden, www.DOGvision.be

Het licht in Zweden vs België:

Zonsopkomst België: 06u02
Zonsondergang België: 21u33

Zonsopkomst Zweden: 04u30 (-15min)
Zonsondergang Zweden: 21u36

Hondenfotografie DOGvision. honden in Zweden, actiefotografie honden, GoPro fotografie, SUP met honden, www.DOGvision.be

#TongueOutTuesday (28), hondenfotografie Fenne Kustermans, honden in Zweden, Belg in het buitenland, www.DOGvision.be

Na een paar smeltende weken in een snikheet België, was de terugkeer naar Zweden een ware verademing. Gedaan met rusteloze nachten die niet afkoelen, gedaan met plannen maken op basis van de warmte en ook geen etentjes meer met je voeten in een badje water (echt waar, ik geef het toe). Maar, dat wil natuurlijk ook zeggen, byebye toegang tot heerlijke frietjes, zoveel mensen die we graag zien, de zee, ons ‘toereke kamp’, en met de bus en tram de hele stad doorkruisen om met vrienden wat te gaan drinken.

Ja, warmte dat is niet zo mijn ding, maar toch was het alweer een waar genoegen om een dosis België op te doen. En geloof het of niet, het was een jaar geleden dat ik nog frietjes had gegeten, én dit keer was het extra speciaal want we zagen ook Hummer en haar gezin terug! Toch een emotioneel weerzien voor ons.
Iets minder goed bedacht was ons lumineuze idee om Lizzie mee te nemen naar het Hachiko-frietcafé. Ze is dol op hondenvriendjes maken, super lief, alle honden op Hachiko zijn zachtaardig en ze zal zó blij zijn om Hummer terug te zien. Tot daar mijn utopie. Bij aankomst was ze allereerst al onder de indruk van het verkeer op de baan aan Hachiko (er passeerde dan ook bussen en luide auto’s), vervolgens stond ze vrolijk te kwispelen aan de poort (hoera!) tot het hek open ging en een mix van ontstuimige Labradors, Goldens en een jachthondje kwamen toegelopen om haar te begroeten. “Help!” Zeiden haar oogjes, een kefje probeerde de bende nog op afstand te houden maar was eraan voor de moeite. Paniek maakte zich van haar meester alsof een troep vuurspuwende draken haar probeerden te verslinden. Met huid en haar.
Ik pakte haar op, zwaaide alvast in de vlucht gedag naar een paar bekenden en plaatste Lizzie in de Hachiko kennel zodat ze weer tot rust kon komen. Ik probeerde even later nog om haar via de tuin kennis te laten maken met de honden maar van het moment dat er een bende kwam aanlopen, panikeerde ze weer. Heel lang zijn we dus niet gebleven. Slechte inschatting van mijn kant, helaas. Wél supermega blij met alle bekende gezichten, babbels, frietjes en gewoon dat we nog eens op Hachiko waren. (Uit het oog, niet uit het hart)

Hachiko hulphonden, Hachiko frietcafe, juni 2019, gastgezin hulphond, www.DOGvision.be

België, dat is natuurlijk ook een hoop niet-hondendingen doen. Oftewel, schade inhalen van al die tijd in de bossen. Mensen zien. Evenementen bezoeken. Openingen van gallerijen en kunst kijken. En soms ook creatief bezig zijn. Van de dame rechts op de foto hoop ik volgend jaar heel wat bij te leren over grafiek. En het kind rechts op de foto ken ik nu bijna heel zijn leven. En wat gaat de tijd snel! Ik herinner me nog hoe hij sabbelde op een boterham met pindakaas terwijl hij nu logo’s en superhelden ontwerpt en dan vraag:”Papa, kunnen we dat sebiet op zeef zetten?” -en dan nog eens vlotjes rakels schoonmaakt ook.

Van mijn doggies fotograferen kwam deze keer niet zoveel in huis. De hitte smolt hen bijna, mijn pollenallergie die in Zweden behoorlijk lang uit bleef sloeg eenmaal in België genadeloos toe en het was overal zo druk dat we er vaak claustrofobisch van werden. Ik had de moed niet om de auto ergens naartoe te nemen en nadat ik bijna van mijn sokken werd gereden op de baan (twee keer, waarvan 1 keer heel nipt), leek het me wijzer en relaxter voor iedereen om gewoon in de tuin spelletjes te spelen.
Dat autorijden is trouwens helemaal een absurd idee wanneer je, zoals wij, nogal lang in de bossen hebt gezeten. Ik dacht dat ik het gewoon vergeten was, de files, de drukte, de toeterende ambetanterikken,… maar blijkbaar veranderde er toch heel wat sinds wij verhuisden. Terwijl ik dan vanop de tram de files zie, vraag ik me af: “Hoe is dit leefbaar voor jullie?” Eén keer reden we rond de middag naar de winkel- ahja rond de middag want dan is het minder druk denk je. Maar nee gij, wat een grap. De oprit afrijden was al een uitdaging en de file begon niet zo erg veel later. En dan lijken veel Belgen het gek te vinden dat ik alles met de tram of bus doe. Dat ik liever anderhalf uur onderweg ben dan een uur te doen over een rit die op 20minuten kan terwijl er eikels in mijn gat plakken terwijl er meer verkeersborden staan dan bomen en meer wegenwerken dan we hier kruispunten hebben.
Oh Antwerpen, ik heb je graag, maar zot word ik van die drukte!

Hier in Zweden moeten we minstens 25minuten rijden om een eerste verkeerslicht tegen te komen, hoewel we op een kwartiertje wel een rond punt hebben.

Hondenfotografie Antwerpen, hondenfotograaf Fenne Kustermans, Lier, www.DOGvision.be

Toch 1 avond even een toertje gaan maken in een oud deel van een stad, herken jij waar ik deze foto’s maakte?

Hondenfotografie Antwerpen, hondenfotograaf Fenne Kustermans, Lier, www.DOGvision.be Hondenfotografie Antwerpen, hondenfotograaf Fenne Kustermans, Lier, www.DOGvision.be

En prachtig toch, die bloemen, hoe alles zo groeit en bloeit! We kochten al kilo’s verse aardbeien en plukten frambozen in de tuin- terwijl we hier in Zweden nog niet eens zeker zijn of we dit jaar frambozen gaan hebben :-).

Hondenfotografie Antwerpen, hondenfotograaf Fenne Kustermans, Lier, www.DOGvision.be Hondenfotografie Antwerpen, hondenfotograaf Fenne Kustermans, Lier, www.DOGvision.be

Jaren geleden droomde ik er nog van, nu is het mijn realiteit: een hele zomer in Zweden! De komende maanden wil ik nergens anders zijn dan hier aan de meren, op onze plek, een beetje rondzwerven ook en kamperen. Zwemmen en suppen met de doggies, feestjes aan het meer en Zweden delen met Belgische vrienden. Of ik twee maanden vakantie neem? Hihi nee, dat niet. Er zijn nog artikels die geschreven moeten worden, illustraties, drukwerk, copywriting voor websites, boeken die afgewerkt zullen worden en samenwerkingen. Oh en af en toe een doggiesit, leuk hé!

Portret Fenne Kustermans, Border Collie Mogwai, wandelen met honden in Zweden, Dalarna fotografie, www.DOGvision.be

Het licht in Zweden vs België:

Zonsopkomst België: 05u36
Zonsondergang België: 21u56

Zonsopkomst Zweden: 03u48
Zonsondergang Zweden: 22u15

Portret man, buitenleven in Zweden, natuurwandelingen Dalarna, www.DOGvision.be

woody-en-co-Dalarna, screenshot, verhuizen naar Zweden met honden, www.DOGvision.be

Verhuizen naar het buitenland… mét de honden, dat roept bij heel wat mensen vragen op. Praktische vragen en zeker ook persoonlijke ervaringen want elke bestemming is anders qua regelgeving, mogelijkheden en aandachtspunten. Behalve een echte verhuis kunnen verhalen zoals het onze misschien ook hulp bieden wanneer je op zoek bent naar een vaakntieadres of misschien zelfs een vakantiewoning in het buitenland.

Het interview voor Woody en Co lees je HIER.

En moest je nog met een ei zitten, vragen zijn natuurlijk altijd welkom.
Veel leesplezier!

 

#TongueOutTuesday (11), hondenfotografie, wonen in Zweden, honden in Zweden, www.DOGvision.be

‘Prutsers!” Vloekte ik binnensmonds en even dacht ik met heimwee terug aan de sportclubs in België. Ik stond, volledig in tenue en met mijn yogamat klaar voor mijn les. De enige les die ik momenteel nog volg nadat ze de Bodybalance eerst reduceerden tot 30 minuten en vervolgens afschafte. Daarbij tolereerde ik al dat 1 van de twee lesgeefsters de les zelfs na 6 maanden niet kende en ik gedurende het jaar dat ik de les volgde slechts 2 versies heb geweten (normaal elke 3 maanden een nieuwe editie). Ook een yogales waarbij de lesgeefster me na amper 12min wist te vertellen dat het niet de bedoeling was om iets van stretch te voelen (en ik zelfs niet aan het stretchen was) had ik al opgegeven. Nu schoof ik mijn kaart door het machientje dat me zou aanmelden, … en niets. Mijn les kwam niet in beeld. De zaal was leeg. Pas toen ik online ging, werd duidelijk dat de les afgelast was. Om dat half uur in de auto goed te maken, ging ik maar fitnessen, Dik tegen mijn goesting want ik sta er voor aap als enige in een niet-psychedelische broek, met een normaal shirt ipv een crop top en zonder 5 lagen plamuursel (volgens mij valt het gezicht van die meisjes er gewoon af als ze zouden zweten).

De toestellen staan er dan ook nog eens zo dicht tegen elkaar dat je er niet alleen over moet springen of onderdelen moet ontwijken maar ook bijna de neusharen van je buur kan tellen- of de zweetdruppels tussen de bilspleet van de persoon voor je als je pech hebt. En het licht, het vreselijke platte ongezellige licht. Alsof je in een instelling uit een low budget film binnen loopt. De lokale gym (waar je met dezelfde kaart binnen kan) is nog specialer. De vrouwenkleedkamer is in de voormalige bankkluis en de kelder ziet eruit als een martelkamer doordat ze er random door kamers touwen en ander materiaal hangen.

Ja, dan mis ik de gym waar ik bijna half mijn leven ging. Met overdag helder daglicht, een yogazaal met zowel een tuintje als daglicht en ’s avonds sfeervolle verlichting. Toestellen op een beleefde afstand en personeel dat je bij naam kent. Ohja en lessen op niveau met yogaleraars die weten wat yoga is (en nee het is niet soezen voor 85+).

Binnenkort komt er een nieuwe gym, knal tegenover degene waar wij nu lid zijn. En in plaats van hun personeel te trainen of de user-experience te optimaliseren, hebben ze hun huidige website offline gehaald voor onderhoud, gingen ze voor de zoveelste keer voor een nieuwe naam en moet je als lid een uur zoeken naar de knop om lessen te reserveren.

Verhuizen, dat is soms een bom aan frustraties. (een tip, moest je Joeri ooit kwaad willen zien, vraag hem eens naar ‘banken in Zweden’)
Mijn frustratie van het moment is papier vinden– hoera, mijn boeken zijn momenteel uitverkocht maar dedju ik kan niets extra meer printen. Op zich is het al een mirakel om een reactie te krijgen hier, maar de klantonvriendelijkheid is echt irritant. Een paar weken geleden stopte ik in een kunsthandel in Stockholm die claimen zowat alles te hebben en vroeg er hulp aan het personeel om het juiste papier te vinden. Ter verduidelijking had ik een staal bij van wat ik zocht maar ze hadden niets gelijkaardig (heel vreemd trouwens want het is niet mega speciaal). Ik noteerde op de staal het type papier, de naam, mijn naam en contactgegevens. En legde daarbij uit dat ik ofwel graag dat papier zou bestellen via hen ofwel graag een suggestie zou horen van iets dat er een beetje op lijkt. Een week later ontvang ik een botte mail van de papier ‘specialist’ van de winkel dat ze me niet kunnen helpen want ze weten niet wat voor papier dat is. Voila, einde gesprek.

Af en toe vraag ik me af of die seuten hier dan toch nog iets Vikingachtig in zich hebben en gok dat die kant zich vooral uit in antwoorden als:’A’ of ‘Ä’ (groot verschil btw) en gewoon geen moeite doen. Weet je wat men meebracht naar een feestje voor een dame die 65 werd en op pensioen ging? PATATTEN! Gekookte aardappelen, ongesneden, geen boter noch kruiden en daarnaast een bokaal met vis. EEN BOKAAL VIS!

Wie af en toe een frustratie van ons opvangt stelt dan de vraag: “Jamaar wil je dan terug naar België?” Maar nee, dat is niet wat ik bedoel. Ik verhuisde niet naar hier voor de Zweedse mentaliteit en zeker niet de verfijnde keuken, ik verhuisde naar hier om meer tijd in de natuur te kunnen doorbrengen, voor properdere lucht en minder lawaai, voor urenlang wandelen met de doggies en heerlijk zwemmen in de meren. Frustraties zijn er overal, en waarschijnlijk nog talrijker wanneer mensen dicht op elkaar leven. Het niet kunnen vinden van materiaal of diensten die in België zo makkelijk zijn, is iets dat mijn brein gewoon niet kan/wil bevatten. De lage verwachtingen iets dat ik weiger te accepteren.

Nu ik toch bezig ben, ooit gehoord van een restaurant met panoramisch uitzicht in de hoofdstad dat aan het begin van het hoofdseizoen, én in het weekend, sluit om 9u en mensen effectief 10min op voorhand begint aan te manen om te vertrekken?! De lokale sushi die we het voorbije weekend testten met vrienden sloot trouwens om 8u- dus gelukkig was het wel lekker.

#TongueOutTuesday (11), hondenfotografie, wonen in Zweden, honden in Zweden, www.DOGvision.be

Gelukkig is er nog de natuur en de doggies. Een nieuwe winterse wandelroute kreeg ons sprakeloos, zo wondermooi met eeuwenoude slagsteenzuilen in de sneeuw, berkenbos (dat zie je hier niet zo vaak) en de zon die ons de hele trip vergezelde. Op zo’n momenten is er geen tijd voor onozele frustraties maar genieten we voluit van al dat moois, van de vermoeidheid na een lange toer en de doggies die eerst mega vrolijk rondlopen maar de rest van de dag languit liggen te dromen.

Ik spotte trouwens een medefotograaf in het wild:

#TongueOutTuesday (11), hondenfotografie, wonen in Zweden, honden in Zweden, www.DOGvision.be #TongueOutTuesday (11), hondenfotografie, wonen in Zweden, honden in Zweden, www.DOGvision.be   #TongueOutTuesday (11), hondenfotografie, wonen in Zweden, honden in Zweden, www.DOGvision.be

 

Op www.Fenne.be schreef ik een blogpost over ‘Solitude‘ oftewel alleenheid. Iets dat me al jaren weet te fascineren en wat ook aan de basis lag voor mijn 62 dagen noord-project waarbij ik ongeveer 2 maanden alleen in een huisje doorbracht. De basis voor deze blog is het boek van Michael Harris dat dit concept in een moderne tijd onder de loep neemt en zich afvraagt wat de functie van alleen-tijd nog kan zijn, het taboe, de onderzoeken en zijn persoonlijke experimenten.

#TongueOutTuesday (11), hondenfotografie, wonen in Zweden, honden in Zweden, www.DOGvision.be

Als Joeri de halsbanden om doet:

Onverwacht frisjes:

En zie hoe proper! De DOGvision-mobiel moest naar de keuring. Anders zou het met dit weer echt te belachelijk zijn om hem te wassen maar een propere eerste indruk helpt wel als het interieur nog naar een mis van luchtverfrisser en koffie ruikt… Helaas hielp het toch niet helemaal want die kleine pinklichtjes aan de zijkant vonden ze niet oranje genoeg- vandaag dus een herkeuring na een nieuw tapeke.

Het licht in Zweden vs België:

Zonsopkomst België: 07u00
Zonsondergang België: 18u43

Zonsopkomst Zweden: 06u20
Zonsondergang Zweden: 17u52

#TongueOutTuesday (11), hondenfotografie, wonen in Zweden, honden in Zweden, www.DOGvision.be

ipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.be

Na een rit, bijna in vogelvlucht, door Oostenrijk, arriveerden we in een pikdonker Slovenië. Het was er muisstil op wat krekels na. De eigenaar van glamping mountain fairytale arriveerde snel en verwelkomde ons hartelijk met een zakje verse koekjes voor de honden en een glaasje (iets van sterke drank) voor we alle info kregen over de plek, ons huisje* en het ontbijt. We waren natuurlijk super nieuwsgierig en hadden zoveel zin om Slovenië te gaan verkennen maar we waren bekaf en kropen nagenoeg direct ons bed in.

*Ik zou de geur van het huisje willen delen maar helaas gaat dat niet. Het rook er naar een mix van hout en vers gewassen lakens, heel fris.

ipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.be

De eerste ochtend wilden we vooral even uitslapen en rustig wakker worden met het ontbijt dat ze aan ons huisje leverden. Feest! We kregen vers brood, gebakjes, yogurt, thee/koffie, sapjes, vers fruit en een schaal met beleg. Elke dag was een beetje anders maar de verdeling was gelijkaardig. Kruiden zoals basilicum konden we gewoon uit de voortuintjes plukken en ook frambozen groeiden er nog enthousiast. Zelfs de appels en druiven kwamen uit de tuinen van de eigenaars.
Behalve ontbijt hadden we zo ook nog lunch en een vieruurtje om mee te nemen voor onderweg.
ipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.be
Van de eigenaars kregen we mappen mee van de omgeving en tips voor wandelingen die niet in super drukke toeristische gebieden lagen. Hoewel we een aantal trekpleisters zeker wilden bezoeken, keken we steeds het meest uit naar die subtielere routes waar we vaak de doggies eens goed konden laten rennen en spelen.

ipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.be

Een Camera Obscura bij een waterval? Jazeker.
Deze camera is niet zoals een fancy Nikon ofzo maar eerder een bunkervormige ruimte, afgeschermd met een dik zwart laken als deur en een klein gaatje van een centimeter of twee in één van de muren. Wanneer je door het gordijn binnen treedt, zie je aanvankelijk niets dan duisternis. Dan, wanneer je ogen stilaan de overgang maken van het felle zonlicht buiten naar de donkere kamer, begin je het te zien: de rivier, de bomen,… en dan lijkt het wel alsof je zwemt in een bokaal van bos.
ipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.beipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.beipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.be

ipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.beipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.be
Nog voor de zon op kwam, trokken we er op uit. Het bos in, naar de waterval, naar Bled of Bohinj om te profiteren van de koele uren van de dag. Wanneer onze magen hongerig begonnen te knorren, keerden we huiswaarts waar het ontbijt op ons stond te wachten. Na een stevige wandeling en nieuwe avonturen smaakt zo’n ontbijt des te goddelijker, nietwaar? Met de honger gestild en een tas thee om af te ronden, zaten we nog een tijdje buiten terwijl de zon steeds hoger klom. Een soort van vroege siësta zeg maar. Even pauze.

Lizzie’s favoriete plek in het huisje. Enkel ’s nachts moest ik haar duidelijk maken dat ze niet elke keer moest laten weten dat er een kat passeerde 🙂

ipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.be

“Bled is overroepen”, vertelden velen me. En ik denk dat het er van af hangt wat je zoekt. De eerste keer dat we hier passeerden was een zonnige namiddag. Prachtig licht op het groenige meer en het eilandje lag te schitteren in de zon. Toch heb ik er geen foto’s van. Waarom? We toerden het hele meer rond maar overal was het pokkedruk. Het leek wel de Meir maar dan met water. Ofwel hoorden we Nederlanders discussiëren ofwel stond er op elke vierkante meter een groep Aziaten selfies te maken. Een eindje verder dacht ik plots een vluchtelingenkamp te zien- ok heel politiek incorrect maar het was er zo’n rommel van tentjes en zeilen in het bos en zoveel mensen dicht bij elkaar dat dat de connotatie was die het eerst in me op kwam tot ik een groot bord met ‘Camping’ spotte.

We keerden dus terug op een ochtend voor zonsopkomst omdat ik er toch graag een wandeling wilde maken. De lucht was fris deze keer en op een paar fotografen en sporadische joggers na was er niemand te bespeuren. Pas toen wij weer vertrokken stroomden de mensen uit de hotels richting het meer of reisbussen. Die tweede keer vond ik het prachtig. Het leek alsof we nu, zonder de mensenmassa, de plek zelf te zien kregen.

Uiteraard, wat ik als een overwelmende mensenmassa benoem, kan voor jouw misschien net gezelligheid en levendigheid betekenen. Ik ben geen fan van opeengepakte mensen zoals winkelstraten, shopping centra, toeristische plekken,… (maar hou bv wel van een zekere levendigheid in een stad) en dat is één van de voornaamste redenen waarom we verhuisden richting een godvergeten gehucht in midden-Zweden. Daarbij komt dat Oona geen makkelijke hond is in een drukke omgeving. Ze blaft snel naar vreemde honden en geraakt dan alle focus kwijt, dus plezant is het dan ook niet. Wanneer we in een stad rondwandelen en bv af en toe een rustige straat in kunnen slaan of even een terrasje doen, dan gaat dat al stukken beter, toch blijft het zoeken naar zowel haar grenzen als oplossingen.

ipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.be

Aan Bohinj voelde ik me helemaal in mijn element: frisse lucht en mist haha. Ja echt waar, ondanks dat ik weinig van Bohinj op foto kon zetten, was het een plezier om er op deze vroege ochtend rond te wandelen.

ipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.be

 

Of ik wilde afspreken, vroeg Anja me. Hell yeah! Ik volg Anja en Vicky al jaren en kijk steeds uit naar haar prachtige foto’s op Instagram. Ik liet Anja een plek uitkiezen zodat ik ergens zou uitkomen waar de folders ons niet zouden brengen. En inderdaad! We spraken af aan een pizzeria, trokken kort door het dorp, door iemands tuin de heuvel op en door het bos tot aan een grote vijver die super welkom was gezien de brandende zon. Mogwai speelde meteen mee met Vicky’s bal en Lizzie was dol op puppy Tuvalu (die twee keer in iets vies ging rollen).

ipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.beipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.beipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.beipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.beipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.beipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.beipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.beAnja Troha, ipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.be

ipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.beipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.be

 

Alle drie de doggies kregen trouwens een badjas van Ruff & Tumble die goed van pas kwam tijdens deze vakantie. Mogwai is dol op zwemmen maar het Sloveense water was opvallend koud, Oona spettert in het rond en Lizzie speelt vrolijk mee maar staat dan te rillen. Handig dus om ze sneller droog en warm  te krijgen en ook de hoeveelheid spetters in ons huisje te beperken.

ipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.beipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.be
Ook via Instagram kwam de tip binnen om de grens over te steken naar Italië voor een paar prachtige meren. En onderdaad. AMAI! Een smaragdgroen meer, hoge bergtoppen en zonlicht dat alle kleuren deed fonkelen. Sommige plekken lijken bijna surrealistisch mooi.

ipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.be

Kranjska Gora was zonder twijfel een favoriet en super jammer dat we er niet meer tijd konden doorbrengen want plots begon het in de verte te rommelen. “Ach,” dacht ik, “het zal wel in de bergen blijven hangen.”
Niet dus. Plots werden de hemelsluizen wagenwijd open gezet en stortte de regen zo fel op ons neer dan het zeer deed op mijn huid. We renden richting een groepje bomen ter beschutting maar dan begon ook het onweer dichterbij te komen. Dju! Joeri rende naar de auto om ons via een ander pad op te pikken omdat we vooral Lizzie teveel stress wilden besparen (en we hadden geen idee hoe ze op onweer zou reageren).

ipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.beipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.beipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.be

Al snel werd het pikdonker en begon het steeds harder te regenen, bliksemen en donderen. Joeri kon er nog alleen uit om even avondeten te kopen maar aan ons huisje moesten we er natuurlijk echt allemaal uit. De regen stroomde over de voorruit en we zagen zelfs een paar hagelbolletjes gemixt tussen de druppels. Over de zetels kroop ik naar de koffer op zoek naar onze regenjassen die we binnen al aan schoten. Joeri nam Lizzie mee in zijn jas en ik liep met Mogwai en Oona voorop met de sleutel van het huisje. Eenmaal warm binnen, met droge kleren en een verwarmende soep was het eigenlijk suuuper gezellig met dat onweer buiten. En Lizzie? Die was een tikje onder de indruk van de woeste regen maar reageerde totaal niet op het onweer. Flink meisje!

ipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.beipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.beipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.be
Ljubljana was een belevenis op zich. We arriveerden in de ochtend, zagen er blijkbaar uit als locals want mensen vroegen ons de weg, ik werd met de doggies op foto gezet door Aziatische toeristen en we zochten zoveel mogelijk kleine zijstraten met graffiti of mooie structuren.

ipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.be

Het hoogtepunt voor mij was een wandeling door Metelkova, een bijzondere plek in de hoofdstad die al jaren bezet wordt door krakers maar die vooral ook een feest voor het oog is dankzij de vele creatieve details en een wilde mix van kleuren.

ipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.beipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.beipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.beipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.beipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.be
De kleurrijke anarchie en sfeer staan in schril contrast met de charmante hoofstraten van Ljubljana waar prachtige gebouwen in zachte kleuren de aandacht trekken en waar zelfs tot laat in de avond mensen de restaurants en bars bezetten en waar zelfs na zonsondergang nog straatmuzikanten of artiesten optreden.

Daarbij is Ljubljana (en Slovenië in het algemeen misschien) volgens mij de meest hondvriendelijke stad die ik al bezocht. Zoveel honden en vriendelijke reacties die we kregen van mensen. Het is natuurlijk moeilijk in te schatten na 1 dag, dus misschien hadden we gewoon geluk, maar ook op andere plekken viel het op dat mensen opvallend tolerant zijn naar honden.

ipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.be

ipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.beipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.be

Ook met Monika en haar pup Yumbi (een broertje van Tuvalu) planden we een meet-up- ook dankzij Instagram :-), helaas deed de Gopro iets vreemd met de foto’s en was er maar eentje dat er nog normaal uit zag ipv Grinch-groen. We maakten een wandeling langs een rivier om aan een open plek in de zon honderduit te babbelen. Heel gezellig en super leuk om Monika te leren kennen.

ipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.beipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.beipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.beipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.be

Het huisje aan de linkerkant was ons verblijf 🙂
ipsept18-329bSeptember road trip deel 2: Slovenië, glamping met honden, hondenfotografie, reizen met honden, www.DOGvision.be

Kort samengevat: Slovenië was heerlijk!
Aanvankelijk wilden we maar een paar dagen in Slovenië verblijven en dan doorreizen naar Croatië, maar we zijn blij dat we het rustiger aan deden en zo veel meer konden zien van dit prachtige land. Ik lees overal wel dat het een klein land is, maar er is zoveel moois te zien en te verkennen dat zelfs een week me het gevoel gaf nog maar een hint te hebben gekregen van wat Slovenië te bieden heeft.

Nog meer reisinspiratie:
-September road trip deel 1 (Van Zweden naar Slovenië)

Lente road trip Oostenrijk & Tsjechië (video)

Een winterse road trip video.

Tips voor een road trip met honden.

Een trip door Zweden tot aan de poolcirkel (video)

De brug in Malmö

Begin september en op kousevoetjes schuifelde de herfst reeds over Zweden. Van noord naar zuid kregen we frissere lucht, kille nachten en bomen die hun toppen in gouden verf doopten. We haalden onze reistassen boven en propten ze vol met alles wat we nodig zouden hebben voor 3 volle weken onderweg vanuit Zweden door Denemarken, een meet-up in Duitsland, dan weer verder door Oostenrijk naar Slovenië voor een week, dan een afspraak in Oostenrijk en ter afronding een paar pastadagen in Italië.

We vertrokken een tikje holderdebolder want tot 2 dagen voor vertrek was het onzeker of we wel zouden kúnnen vertrekken. Net het weekend voordien werd Joeri geteisterd door rugpijn zo hevig dat ik hem naar de spoed reed. Het verdict: nierstenen. Maar, zo zei de dokter, in Slovenië hebben ze ook dokters, dus het zal wel goed komen. En zo vertrokken we voor het eerst in lange tijd weer naar het zuiden.

Voor ik van start ga met een overload aan foto’s, een woord van dank voor de sponsors die onze doggies klaar maakten voor dit grote avontuur: Dog Copenhagen, Hiro & Wolf en Ruff & Tumble drying coats.

Met de boot naar Denemarken, www.DOGvision.be Met de boot naar Denemarken, www.DOGvision.be

Na een eerste overnachting op een camping in Malmö trokken we de brug over, Denemarken door en zeiden we Scandinavië geedag voor de komende weken. Dag fluffy wolken, dag vroege herfst! Op naar nieuwe avonturen.
In Duitsland was het opmerkelijk warmer, vooral ook tegen de avond was het verschil immens maar wel fijn natuurlijk. Oost-Duitsland was nieuw voor ons en door de open velden, de kleine dorpen en hier en daar verval en street-art protesten sprak het me eigenlijk enorm aan. Hoe meer ik zag van restanten uit de oorlog of de tijd voor de muur, hoe meer ik wilde zien en ontdekken hier. Meer nog dan een plek die gewoon mooi is, boeit een plek met een verhaal me. De kracht van lelijkheid en doorleefdheid. Ook opvallend, waar Scandinavië vaak behoorlijk minimalistisch is (zeker qua tuinen) spotte ik plots overal creatieve oplossingen en decoraties met hout en steen.
We vonden een rustige camping in Malliß waar ook de doggies zonder probleem welkom waren, maakten nog een wandeling met in de achtergrond honderden koeien, wasten het groen nog even van Mo die in een beek was gesprongen en kropen dan doodmoe in onze slaapzak.

Reizen met honden, road trip honden Europa, Camping Duitsland, Wandeling, www.DOGvision.be

Road trip met honden in Europa, Kamperen in Duitsland met honden, www.DOGvision.be

Road trip met honden in Europa, Kamperen in Duitsland met honden, www.DOGvision.be

Road trip met honden in Europa, Kamperen in Duitsland met honden, www.DOGvision.be
De vervangwagen tijdens de repartie 🙂

 

 

Hoe meer we zuidwaards reden, des te warmer het werd. En dat was weer even wennen 🙂

En dan plost, DJU! alarmeerde een vreemd geluid aan de auto ons en gezien de vele kilometers op onze planning, namen we het zekere voor het onzekere en zochten we een garage die ons uit de nood kon helpen. Ik herinner me nog hoe we ooit hulp zochten toen we problemen hadden met de California, nergens hadden ze tijd of we mochten 3 weken later nog eens terug komen, of ze hadden geen zin. We keerden toen bijna verslagen weer huiswaards. Dit keer verliep het helemaal anders. De auto werd meteen meegenomen voor een testrit (en daar stond ik dan in reis-tenue met 3 honden op een fabrieksterrein), het personeel ging er meteen naar kijken, ik kreeg koffie en thee aangeboden en zelfs voor de doggies was er een bakje water en koekjes voorzien!
Ik probeerde nog -een tikje gegeneerd- subtiel een chocoladeplek van mijn broek te krabben….

Road trip met honden in Europa, Kamperen in Duitsland met honden, www.DOGvision.beRoad trip met honden in Europa, Kamperen in Duitsland met honden, www.DOGvision.be

De camping met de super koddige cat was in Löbejün, een prachtige locatie op een heuvel met charmante oude trailers voor de nacht. Zeker na de prachtige zonsopkomst tussen de heuvels en de appelbomen, was ik helemaal weg van deze plek maar het was toeval dat we hier de nacht door brachten. We hadden immers, behoorlijk last-minute, onze route aangepast om Melanie en Tula van Pines and Bones te kunnen ontmoeten. Onze allereerste Instameet! Het was dus Melanie die ons deze camping als suggestie gaf.

 

Detail camping, Duitsland, www.DOGvision.be

Omdat Oona soms moeilijk is met nieuwe honden en ook Tula onzeker kan zijn, besloot ik enkel Mogwai en Lizzie te introduceren. Goede afspraken maken goede vrienden en dus kwamen Melanie en ik op voorhand tot een actieplan dat ruimte voorzag voor alle honden om tot rust te komen voor ze elkaar van dichterbij zouden begroeten. Mogwai liep los, Lizzie en Tula aan een lange lijn. Eenmaal het grootste zot er wat af was en we een open plek omgeven door steile bergwanden bereikten, leek dat de ideale plek om ze lekker samen te laten rennen.
Het was zeer jammer dat we onze meet-up later op de dag moesten laten doorgaan omwille van autopech want het werd al snel donker. Dat kon de pret echter niet te bederven. De doggies speelden tikkertje terwijl honderduit liepen te babbelen en zelfs na de wandeling stonden we nog lang te praten tot we enkel 2 stemmen in een pekzwarte nacht waren. Opeens ging er een alarm af in het dorp aan de voet van de heuvel waar wij op stonden. De haren op mijn armen en in mijn nek gingen recht omhoog staan van het geluid. “Een alarm uit de oorlog nog,” wist Melanie me te vertellen,” dat ze nu gebruiken voor de brandweer.” En ja even laten vlogen er een paar brandweerwagens met loeiende sirenes voorbij.
Helemaal op het einde verrastte Melanie ons met een mooi ingepakt kadeautje voor de doggies! Oona kreeg een nieuwe tag voor bij haar halsband, Mogwai een nieuw speeltje en Lizzie haar grote-honden-halsband met naamtag, allemaal handgemaakt. Wauw!

Cadeautje van Pines and Bones Duitsland, www.DOGvision.be

Road trip Europa met onze honden, hondvriendelijke camping Duitsland, adoptie hond Lizzie uit Kreta, hondenfotografie DOGvision.be

En dan in de ochtend, na rustig wakker worden in de zon met zicht op de vallei, was het tijd om onze spullen te pakken en aan de langste rit van onze reis te beginnen: van Duitsland door Oostenrijk tot in Slovenië.

 Tweedaagse vlottentocht met honden in Värmland (Zweden), hondenfotografie, hondenfotograaf, avontuur en kamperen met honden, www.DOGvision.be

Ergens behoorlijk bovenaan mijn gigantisch lange bucketlist, stond al een hele tijd “vlot bouwen”. Het oorspronkelijke plan was om wat tonnen te zoeken, hout en touw en gewoon een vlot te bouwen om hier op het meer rond te dobberen. Mijn ogen rolden dan ook bijna uit hun kassen toen ik een advertentie spotte van een vlottentocht in Lapland (in het noorden van Zweden). “Oooh, kijk Joeri!”en ik schoof hem de computer onder de neus. Na wat hulp van Mr. Google vonden we ook dichterbij in Värmland een organisatie die vlottentochten aanbood en waarbij je in 1 of meerdere dagen een rivier kan afvaren. Al het materiaal wordt voorzien, bouwen doe je natuurlijk zelf- maar wel onder begeleiding van een instructeur.
 Tweedaagse vlottentocht met honden in Värmland (Zweden), hondenfotografie, hondenfotograaf, avontuur en kamperen met honden, www.DOGvision.be
De avond voordien reden we reeds naar de camping waar het avontuur van start zou gaan, zetten ons tentje op (normaal waren er huisjes voorzien maar deze waren helaas niet beschikbaar met honden) en haalden pizza in de buurt. En niet zomaar een pizza maar per ongeluk de grootste die ik ooit heb gezien, haha. We hadden niet enkel avondeten maar dus ook ontbijt en wat extra hapjes voor de doggies. Na een uitbuikwandeling met de doggies kropen we al vroeg in onze slaapzakken. Een tikje moe maar vooral ook nieuwsgierig.

En die nacht dacht ik dat onze tent zou wegstromen van de lage wolken die als waterballonnen boven ons leeg stroomden. “O-ooow,”dacht ik, “als dat maar goed komt morgen…”

 Tweedaagse vlottentocht met honden in Värmland (Zweden), hondenfotografie, hondenfotograaf, avontuur en kamperen met honden, www.DOGvision.be

Maar die ochtend was alles weer rustig, alsof de wolkbreuk nooit had plaatsgevonden. De wolken maakten zelfs regelmatig plaats voor een gezellige zon die de donkere rivier blauw toverde. Urenlang sleurden we met boomstammen – en gelukkig start je met de zwaarste want na tientallen stammen en hondenden knopen had ik spagetti-armen. Maar dan was ons vlot klaar en konden we de Mississippi Klarälven op.

Eenmaal op het water is het even zoeken. Hoeveel moeten we sturen? Hoe voorkomen we zandbanken? Of een aanvaring met de brug.
Maar eigenlijk is het vooral vertrouwen hebben op de stroming. En die laat ons op ’t gemak verder dobberen. Zo rustgevend. Zelfs Oona viel ervan in slaap!

 Tweedaagse vlottentocht met honden in Värmland (Zweden), hondenfotografie, hondenfotograaf, avontuur en kamperen met honden, www.DOGvision.be  Tweedaagse vlottentocht met honden in Värmland (Zweden), hondenfotografie, hondenfotograaf, avontuur en kamperen met honden, www.DOGvision.be  Tweedaagse vlottentocht met honden in Värmland (Zweden), hondenfotografie, hondenfotograaf, avontuur en kamperen met honden, www.DOGvision.be
 Tweedaagse vlottentocht met honden in Värmland (Zweden), hondenfotografie, hondenfotograaf, avontuur en kamperen met honden, www.DOGvision.be

Zo ongeveer wanneer onze magen begonnen te rammelen, arriveerden we op een plek die de gids had aangegeven als ideale kampeerplek. We trachtten aanvankelijk naar de kant te peddelen maar geraakten moeilijk uit de stroming dus sprong Joeri heldhaftig het water in om het vlot naar de kant te trekken en met een lang touw vast te knopen aan een boomstam- kwestie van het de dag erop nog terug te vinden he. We droegen al onze bagage naar de kant, maakte onze slaapplek klaar en spraken dan af dat ik met de doggies ging wandelen en Joeri ondertussen het eten zou maken. De doggies crossten lekker door het bos en liepen alle gekte van de dag er even uit tot hun tong lang en moe uit hun bek hing. Tijd voor een heerlijke warme maaltijd na een dag op het water! Eenmaal terug aan de tent werd me meteen duidelijk dat er iets aan dat plan niet zou doorgaan. We hadden dan wel nog net voor ons vertrek bedacht dat we de aansteker vergeten waren (en dus nog snel eentje gekocht in het winkeltje) maar we hadden de bidon camping gas niet nagekeken en het stuk waarop je kookt was van een niet-compatibel merk. Geen warm eten, geen thee. Maar weet je wat, na een hele dag buiten op het water smaakt een blik koude ravioli als een koningsmaal.
 Tweedaagse vlottentocht met honden in Värmland (Zweden), hondenfotografie, hondenfotograaf, avontuur en kamperen met honden, www.DOGvision.be  Tweedaagse vlottentocht met honden in Värmland (Zweden), hondenfotografie, hondenfotograaf, avontuur en kamperen met honden, www.DOGvision.be  Tweedaagse vlottentocht met honden in Värmland (Zweden), hondenfotografie, hondenfotograaf, avontuur en kamperen met honden, www.DOGvision.be  Tweedaagse vlottentocht met honden in Värmland (Zweden), hondenfotografie, hondenfotograaf, avontuur en kamperen met honden, www.DOGvision.be  Tweedaagse vlottentocht met honden in Värmland (Zweden), hondenfotografie, hondenfotograaf, avontuur en kamperen met honden, www.DOGvision.be  Tweedaagse vlottentocht met honden in Värmland (Zweden), hondenfotografie, hondenfotograaf, avontuur en kamperen met honden, www.DOGvision.be

Na een pikdonkere nacht, zo eentje waarbij je letterlijk geen hand voor je ogen ziet, kwam de zon voorzichtig weer op en wekte ons met een paar welgemikte stralen. We rekten en strekten onze stramme spieren (vooral die biceps auw), pakten slaapzakken en tent weer in en zeulden alles weer tot op het vlot dat de hele nacht geduldig op ons had liggen wachten. Eenmaal aan boord was het tijd voor ontbijt want we wilden vooral niet teveel tijd verdoen aan de waterkant- met de weersvoorspelling in het achterhoofd. Zelfs na een stralende zonsopkomst kwamen er al snel wolkenvelden langs maar later die dag zou het opnieuw gaan gieten. Daarom wilden we zo vroeg mogelijk vertrekken om zo lang mogelijk te genieten van zonnig dobberen 🙂

 Tweedaagse vlottentocht met honden in Värmland (Zweden), hondenfotografie, hondenfotograaf, avontuur en kamperen met honden, www.DOGvision.be  Tweedaagse vlottentocht met honden in Värmland (Zweden), hondenfotografie, hondenfotograaf, avontuur en kamperen met honden, www.DOGvision.be  Tweedaagse vlottentocht met honden in Värmland (Zweden), hondenfotografie, hondenfotograaf, avontuur en kamperen met honden, www.DOGvision.be  Tweedaagse vlottentocht met honden in Värmland (Zweden), hondenfotografie, hondenfotograaf, avontuur en kamperen met honden, www.DOGvision.be  Tweedaagse vlottentocht met honden in Värmland (Zweden), hondenfotografie, hondenfotograaf, avontuur en kamperen met honden, www.DOGvision.be  Tweedaagse vlottentocht met honden in Värmland (Zweden), hondenfotografie, hondenfotograaf, avontuur en kamperen met honden, www.DOGvision.be  Tweedaagse vlottentocht met honden in Värmland (Zweden), hondenfotografie, hondenfotograaf, avontuur en kamperen met honden, www.DOGvision.be  Tweedaagse vlottentocht met honden in Värmland (Zweden), hondenfotografie, hondenfotograaf, avontuur en kamperen met honden, www.DOGvision.be  Tweedaagse vlottentocht met honden in Värmland (Zweden), hondenfotografie, hondenfotograaf, avontuur en kamperen met honden, www.DOGvision.be

 

Zowel wij als de doggies droegen trouwens de hele trip onze reddingsvesten ondanks het vaak ondiepe water. Better safe than sorry. Je weet immers nooit wat je tegenkomt, of er een hond overboord gaat of een mens een stommiteit begaat.

 Tweedaagse vlottentocht met honden in Värmland (Zweden), hondenfotografie, hondenfotograaf, avontuur en kamperen met honden, www.DOGvision.be  Tweedaagse vlottentocht met honden in Värmland (Zweden), hondenfotografie, hondenfotograaf, avontuur en kamperen met honden, www.DOGvision.be  Tweedaagse vlottentocht met honden in Värmland (Zweden), hondenfotografie, hondenfotograaf, avontuur en kamperen met honden, www.DOGvision.be

Goed op tijd voor de regen arriveerden we aan het afgesproken strandje waar we het vlot konden ontmantelen en de stammen automatisch in een houtval dreven – zodat wij ze dus niet weer op het droge moesten zeulen. Door de handige knopen die we leerden, ging dat ontmantelen verbazingwekkend snel en het water nam al het zware werk van ons over. Enkel de kist met touwen naar de berging dragen was nog een zware klus. Daar, aan onze eindhalte stond ook de DOGvision mobiel braaf te wachten. Helemaal klaar om die vermoeide reizigers weer huiswaards te rijden voor de storm los brak.

Extra info:
– We boekten de trip via Vilmark i Värmland.
– Normaal is 1 nacht verblijf in een stuga (klein huisje) inbegrepen maar hier waren honden niet toegelaten. Ook voor de trip krijg je normaal een tent mee maar omwille van de honden brachten we onze eigen tent mee.
– Ons vlot was ongeveer 3mx3m en zonder zeil om onder te schuilen- grotere bouwsels en de schuilhut zijn enkel voor langere trips. Dat was -voor ons alvast- niet zo duidelijk op de website dus gelukkig hadden we genoeg plastic zakken bij om onze spullen te beschermen.
– Overnachten kan op het vlot of je kan wildkamperen. De instructeur gaf ons een map mee en een suggestie voor een slaapplek die inderdaad super fijn was. Let op: wildkamperen is toegelaten maar laat geen sporen na of vuil achter.

Kamperen met honden in Zweden, Borlänge, Dalarna, hondenfotografie, www.dogvision.be

Lange, warme zomerdagen zagen al sinds Midsommar geen regen meer. De aarde is kurkdroog en veel planten tonen enkel nog de verleden tijd van groen. Tijdens de heetste momenten van de dag ontkomen we in de schaduw aan de warmte en zowel vroege ochtenden als de zonsondergang brengen we door in het verfrissende water van de meren hier in de buurt.

Kamperen met honden in Zweden, Borlänge, Dalarna, hondenfotografie, www.dogvision.be

Elke dag voelt zo wel een beetje als vakantie. Die oneindige zomervakantie van vroeger. Toch is er geen ontkomen aan de lokroep van de natuur en de nood aan een paar dagen offline, weg van alles.

Terwijl Joeri met vrienden naar Dalhalla trok voor het concert van Bjork, pakte ik de kampeerspullen in, op zoek naar een plek in de bossen die ik een paar jaar eerder toevallig had ontdekt, ver weg van enig dorp maar vreemd genoeg wel met bootjes en een gezellige kampvuurplek.

Dit keer echter geen kampvuur voor ons want met het ultrahoge risico op nog meer bosbranden geldt een vuurverbod. Plus, wie wil nu ook een bosbrand op zijn geweten hebben? Op dit moment zijn er nog minstens 50 actieve branden, ook in onze buurt en minstens 4 zouden zo sterk zijn dat het nog maanden zal duren om ze te blussen. Zweden krijgt ondertussen hulp uit Noorwegen, Duitsland, Italië, Polen en Frankrijk in de strijd tegen het verwoestende vuur.
Kamperen met honden in Zweden, Borlänge, Dalarna, hondenfotografie, www.dogvision.be

Alles was dus voorzien, van een frisse pastasalade voor ’s avonds en boterhammen voor overdag tot flessen water en een zakje nootjes. Ahja, en hondenvoer natuurlijk!

Kamperen met honden in Zweden, Borlänge, Dalarna, hondenfotografie, www.dogvision.be Kamperen met honden in Zweden, Borlänge, Dalarna, hondenfotografie, www.dogvision.be Kamperen met honden in Zweden, Borlänge, Dalarna, hondenfotografie, www.dogvision.be

Natuurlijk moest Oona de modder opzoeken voor haar schoonheidsritueel… 🙂Kamperen met honden in Zweden, Borlänge, Dalarna, hondenfotografie, www.dogvision.be

Zo afgelegen in de bossen, zo ver van alle bewoning zou je een ultrestille nacht verwachten. Niets in minder waar! Enkel gescheiden door een dun laagje tenzeil hoor je natuurlijk alles en ben je veel allerter dan wanneer je hoog en droog in je bed ligt in een huis met ramen en deuren.
Net na middernacht vlogen er eenden langs die luid snaterend op het water landden. Verschillende keren hoorde ik *krak* *krak* droog hout onder dierenpoten. Wanneer het naar mijn gevoel nét iets te dicht bij kwam begon ik wat te zingen of praten tegen de doggies. En dan kraakten de verschrikte stapjes snel weer buiten mijn bereik.
Zo ongeveer rond 3u ‘snachts werd ik gewekt door geblaf en vloog ik bijna door het dak van mijn tent van het schrikken. Niet meteen het geluid op zich maar de overtuiging dat Oona was ontsnapt en Lizzie dan misschien ook en wie weet wat ze waren tegengekomen. Ja al die gedachten in een milliseconde tot ik Oona daar, de onschuld zelve, aan mijn voeten zag liggen. Ze was wakker geworden en luisterde mee, maar bleef rustig.
“Als het voor Oona ok is, dan zal het wel in orde zijn,” dacht ik bij mezelf en viel al snel weer in slaap tot de zon ons wekte.

Kamperen met honden in Zweden, Borlänge, Dalarna, hondenfotografie, www.dogvision.be Kamperen met honden in Zweden, Borlänge, Dalarna, hondenfotografie, www.dogvision.be

Ik dacht te gaan kamperen met honden maar had een stel hooligans mee!Kamperen met honden in Zweden, Borlänge, Dalarna, hondenfotografie, www.dogvision.be Kamperen met honden in Zweden, Borlänge, Dalarna, hondenfotografie, www.dogvision.be Kamperen met honden in Zweden, Borlänge, Dalarna, hondenfotografie, www.dogvision.be Kamperen met honden in Zweden, Borlänge, Dalarna, hondenfotografie, www.dogvision.be Kamperen met honden in Zweden, Borlänge, Dalarna, hondenfotografie, www.dogvision.be Kamperen met honden in Zweden, Borlänge, Dalarna, hondenfotografie, www.dogvision.be Kamperen met honden in Zweden, Borlänge, Dalarna, hondenfotografie, www.dogvision.be Kamperen met honden in Zweden, Borlänge, Dalarna, hondenfotografie, www.dogvision.be Kamperen met honden in Zweden, Borlänge, Dalarna, hondenfotografie, www.dogvision.be Kamperen met honden in Zweden, Borlänge, Dalarna, hondenfotografie, www.dogvision.be

Ontbijt met een ongestoord zicht over een traag ontwakend meer.Kamperen met honden in Zweden, Borlänge, Dalarna, hondenfotografie, www.dogvision.be

“Mmm, dit water is veel lekkerder!”Kamperen met honden in Zweden, Borlänge, Dalarna, hondenfotografie, www.dogvision.be

Ochtendzoentjes:Kamperen met honden in Zweden, Borlänge, Dalarna, hondenfotografie, www.dogvision.be Kamperen met honden in Zweden, Borlänge, Dalarna, hondenfotografie, www.dogvision.be Kamperen met honden in Zweden, Borlänge, Dalarna, hondenfotografie, www.dogvision.be

Het is straf dat amper 2 dagen in de natuur zoveel langer kan lijken alsof tijd hier in de bossen trager gaat. Ver weg van alledaagse afleiding en bekommernissen krijgen ook de zintuigen die welverdiende rust. Het is een moeilijk beschrijfbaar gevoel (zou er een woord voor bestaan?) dat ik steeds weer opzoek sinds mijn 62 dagen in alleenheid in een klein huisje aan een groot meer. En deze kleine trip wist zonder meer aan die behoefte te voldoen.

En die woeste wiebeltent wist ik ook de overwinnen! 🙂
(ik geef toe, ik oefende thuis in onze living voor mijn vertrek haha)

Kamperen met honden in Zweden, Borlänge, Dalarna, hondenfotografie, www.dogvision.be