15 maart was de verjaardag van zigje. Ze vierde al haar 9e jaar. Wat vliegt de tijd!
Op haar speciale dag zorgden we voor extra verwennerij. Een lekker beentje, een stukje pizza en véél knuffels. Ze was in de wolken.
Onze goede gewoonte, een verjaardagswandeling, moesten we een beetje uitstellen. Zoals je in de vorige blog kon lezen was Eclips ziek. En een wandeling zonder haar zou niet compleet zijn he. Maar de doggies vonden het niet zo erg. Ze genoten van de vroege lentezon in de tuin. Languit lagen ze in het frisse gras met de warme zon op hun vacht.
Maar die wandeling, die hadden ze natuurlijk nog tegoed. En ze hebben ervan genoten:










Dit zie je dan na de uitstap:
De lente is duidelijk in het land. De kriebelbeestjes worden wakker. Tijdens de yoga les werden we al opgeschrikt door een spin die kwam deelnemen, in de winkel werd ik overvallen door 1 of ander insect dat mijn t-shirt in kroop (brrr) en in huis bleek een koolmeesje nog niet helemaal uitgeslapen! Het arme beestje zat een paar uur alleen met 3 grote honden in de living, maar buiten hier en daar de tekenen van onzindelijkheid bleek het vogeltje wel ongedeerd te zijn.
Ik zette snel de deuren naar de vrijheid open zodat ook dat vogeltje van de lente kon genieten.
Een groot voordeel aan het fotograaf-zijn is dat je je altijd aan de beslissende kant van het fototoestel bevindt. Je kiest dan belichting, momenten, cadrage,…Nadeel: als er dan…
Soms als ik met Eclips op stap ben word ik door mensen aangesproken. Meestal zijn ze erg enthousiast over het werk dat we doen, soms hebben ze zelf…