Voor het eerst in mijn leven-met-honden, maak ik dit mee, de spanning van de geboorte, pupjes zien opgroeien vanaf dag 1… Het is best wonderbaarlijk. Mijn eerste hondje Atze leerde ik pas kennen op 7 weken, Ziggy was al bijna 7 maanden oud, en Ravasz ontmoette ik pas op 9 weken toen we hem in Hongarije gingen halen. Van zijn eerste weken heb ik slechts 2 of 3 foto’s.

Elke dag (lees 5 keer per dag) check ik de website van de fokker om toch maar geen nieuwe foto te missen, gek he. En eind vorige week was het dan zo ver; het eerste puppy-bezoek. Zo’n paar uur heb ik daar naast de bak gezeten. Puppy kijken. Pupjes die drinken bij mama Moon, slapen, zich eens verleggen of over en onder elkaar kruipen. En van zich laten horen 🙂
Heel gezellig met een drankje en een stukje lekkere cake erbij.

Het tellen van de puppy-weken, loopt synchroon met het aantal weken dat Hummertje nu weg is, deze pups zijn immers geboren op dezelfde dag dat zij op kot ging. Het blijft een beetje dubbel. De kleine Bollie wordt gemist, maar naar deze kleine rakkers, die er voorlopig nog cavia-achtig uitzien, heb ik zóó lang uitgekeken.