#TongueOutTuesday (47)| www.DOGvision.be

#TongueOutTuesday (47)| www.DOGvision.be

Een woelige week waaide stormachtig voorbij. Een week van uitersten. Een week van groot verdriet en intense vreugde.

Vorige woensdag liet men pa weten dat het plots een stuk slechter ging met Perro, het beste hondenvriendje van Ravasz (en vroeger ook van Ziggy). Hij kreeg net voor onze aankomst in België helaas de diagnose van botkanker dus we wisten dat de tijd niet aan onze kant zou staan maar toch is het steeds weer een zware dobber om afscheid te moeten nemen. De laatste koekjes, de laatste knuffel, de laatste dikke zoen. Donderdag vertrok Perro in alle rust over de regenboogbrug met mijn pa aan zijn zijde. Voor het eerst in 13 jaar kwam hij ons niet vrolijk begroeten. Maar we weten dat dit de enige juiste keuze was na een heerlijk lang en actief hondenleven dat tot de nok gevuld was met knuffels, frisbeespelletjes, wandelingen en snoepjes.
Ik ben ‘blij’ (misschien is opgelucht een beter woord?) dat ik net nu in België ben en dat ik nog een paar keer langs kon gaan voor het Grote Afscheid.

We gaan je missen Perriewerrie!
Perro- afscheid | www.DOGvision.be

Zo tussen de vele etentjes en afspraken door, kon ik me amuseren met een paar creatieve experimentjes. Onderweg van Zweden naar België ging ik reeds aan de slag met wat restjes fleece die ik nog had liggen want ik wou niet gewoon wat zitten suffen die 1600 kilometer. Echt veel stof had ik niet meer over, maar uiteindelijk toch net genoeg om deze octopus weer van pootjes te voorzien- want Mo is gek van speelgoed met touwtjes aan zodat ze ermee kan zwieren 🙂

Hondenspeelgoed, fleece | www.DOGvision.beHondenspeelgoed | www.DOGvision.be

Daarnaast bestelde ik ook een paar kleurtjes paracord om voor het eerst een poging te wagen tot het in elkaar knutselen van een hondenhalsband. Ik was zo blij met de kleurtjes en kon nauwelijks wachten om er aan te beginnen. Toch was het net dat begin dat echt niet wilde lukken. Twee uur lang zat ik te knoeien en te prutsen dat het een lieve lust was. Met meters draad die zich op elk onbewaakt moment in de knoop legden. Het was al ruim na middernacht toen ik de hoop op gaf en hoopte op een verlicht moment de dag erop. En de nodige hulp kwam van onze MegaWendy huisgenoot. Op 1-2-3 was het euvel verholpen en kon ik eindelijk beginnen knopen.

Verder rolden we rondbuikig van het ene naar het andere etentje (met oa echte Belgische frietjes!) en ging ik een middag supertof stofjesshoppen met een vriendin- als alles goed gaat kan ik daar binnenkort ook meer van tonen.
Paracord hondenhalsband | www.DOGvision.be Paracord hondenhalsband | www.DOGvision.be Paracord hondenhalsband | www.DOGvision.be

En ook met gouden verf ging in aan de slag, maar op het resultaat is het nog even wachten 🙂
Q-letter | hondenfotografie | props zelf maken | www.DOGvision.be
Ik tel ondertussen onze laatste week in België af met een dubbel gevoel. Sinds vorig jaar al kijk ik reikhalzend uit naar de nieuwe editie van Grafixx waar dit jaar ook mijn boekjes gaan liggen (driewerf hoera!). Ook staan er nog hondenwandeldates en hondenfotografie-workshops op het programma. Een drukke en plezante week nog en nog meer plannen dan tijd. Maar tegelijk verlang ik ook heel erg naar de stilte en de natuur in Zweden. De eerste sneeuw is er reeds gevallen en ik denk dat de meren nu wel bevroren zullen zijn (en zoniet lijkt een sneeuw-sup me ook wel wat). De hele zomer spaarde ik vormpjes om ijssculpturen te bouwen en ik kijk er natuurlijk naar uit om foto’s in de sneeuw te maken. Heel stiekem denk ik ook al een beetje aan kerst. En misschien wel een witte kerst (maar misschien ook niet). Maar sowieso veel lichtjes, kaarsjes en zelfgemaakte glögg in piepkleine kopjes.

Maar voor morgen leg ik alvast mijn kanariegele regenjas klaar 🙂

Tot de volgende en pootjes van de doggies!

x

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.