De voorbije week scheen de zon, en hoe! Warmte en licht de hele dag door, pure verwennerij.
Van mij mag Helios in ruil voor al die geleverde arbeid ook wel eens een ijsje komen eten.

De doggies waren in elk geval heel blij met hun honden-ijsjes.

De ijsjes bestaan uit:
– water in een klein kommetje
– een heel klein beetje bouillon (Ik gebruikte nog geen half blokje voor de 4 potjes)
– een paar koekjes

 En dat een paar uur in de diepvries.
Het ziet er niet zo apetijtelijk uit als … zeg maar een dame blanche ofzo, maar ik kreeg hier geen klachten 🙂

Ziggy, Ravasz en Mogwai aten hun ijzige verkoeling op volgens de regels van de etiquette: netjes likken tot je aan de koekjes geraakt. Eventueel hier en daar wat tanden-hulp voor het vakkundig verorberen van de koekjes.

Johnny ontwikkelde na ongeveer 5 seconden zijn eigen techniek: hap-slik- weg, om het kort samen te vatten. Hij beet het geheel in een paar stukken om die vervolgens binnen te slokken.
Het gaf hem in elk geval de tijd om nog uitgebreid toe te kijken hoe de rest zijn ijsje rustig binnen werkte.

Op wandeling verdween Ravasz even uit het zicht. Geen probleem, meestal komt hij na het plaatsen van een geurvlaggetje aangelopen. En inderdaad, hij kwam, net toen ik wilde gaan kijkenkwam hij met een rotvaart de bocht om, zoefde me voorbij, remde en keerde op zijn stappen terug tot bij mij. Met een smile tot achter zijn oren. Ogen die glinsteren van plezier. Hij sprong als een jonge pup nog even rond de andere honden en kuierde nadien weer verder.

Op de terugweg vond ik dit:

Mogwai leerde deze week dat er nog grotere beesten bestaan dan een Ierse Wolfshond of Newfoundlander: paarden.

Het fascineerde haar wel, dat grote beest met die lange benen en gekke geluiden. Vooral die geluiden, die vond ze erg bizar. Het geurtje van ‘slobber’ viel eveneens in de smaak.

Ik zou me zonder twijfel een bult schrikken moest ik een paard zien vanuit haar perspectief, maar ze vond het prima en bleef er heel rustig bij. Ze snuffelde wat stro bij elkaar, lag in het zonnetje te slapen of speelde wat met graskluitjes in de wei. Ben ik toch wel trots op 🙂