DOGvision | Een koekje voor Zilla, een koekje voor Laura
5960
post-template-default,single,single-post,postid-5960,single-format-standard,eltd-cpt-1.0,ajax_updown,page_not_loaded,,moose-ver-1.7, vertical_menu_with_scroll,smooth_scroll,blog_installed,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0.1,vc_responsive
 

Zilla | www.DOGvision.be | dog photography| German Shepherd

Senior Zilla ontmoette ik voor het eerst aan het einde van de zomer.ย  Het was nog warm en het weerbericht voorspelde prachtig zonnig weer. Goed op tijd op locatie stonden we naar het dik pak wolken boven ons hoofd te turen. Hoopvol zoekend naar een sprietje zon. Helaas tevergeefs. Zilla en zijn mini-compaan Laura gingen toch voor een fijne zanderige en koekerige wandeling. Laura had zo haar twijfels over de hele opzet en oefende haar “nee!”, maar Zilla ging er helemaal voor; hij rende door het water, rolde in het gras en voerde elke vraag van zijn baasje met plezier uit. Wat een heerlijke hond.
Ik maakte een reeks foto’s maar omdat het dikke wolkendek nauwelijks licht doorliet zijn ze somberder dan ik graag zie (hoewel er wel heel fijne momenten werden vastgelegd).
Op naar een tweede poging in oktober, minder warm maar des te meer zon was voorspeld. Ik stond al te trappelen om deze keer mooie spetterende actiefoto’s van ZIlla te kunnen maken,… maar ook deze keer bleef het somber en zo mogelijk nog donkerder dan vorige keer. In de verste verte was geen straaltje zon te bespeuren en ook wolkenradar, buienradar en allerhande andere websites waar ik maar hoopte goed nieuws te vinden, stelden teleur.
Oh, zo spijtig.
De sessie nog een keer uitstellen vond ik een risico, dus stelde ik voor richting de studio te trekken om tรณch nog een fotoreeks te kunnen maken.
En zo belandden we totaal onvoorbereid met een zanderige hond en zanderig kindje dat al helemaal weg was van mijn bellenblaas in de studio. Laura die eerst helemaal geen zin had in poseren was even (een paar snoepjes later), niet meer uit het beeld weg te krijgen. Ze dartelde vrolijk rond, de ene keer met de bellenblaas, dan weer met een snoepje (zuuuur hoor- en dat zie je op foto ๐Ÿ™‚ ) en daarna ook nog met een mondharmonica. Zilla vond het allemaal best en hoewel hij ietswat afgeleid was door dat rondspringende zuurtjes-monster bleef hij heel aandachtig zijn baas in het oog houden :-).

No Comments

Leave a Comment

Your email address will not be published.